7 مرداد است.روزهاي پشت سر هم مي گذرد .تنها چيزي كه بهش فكر مي كنم گذر زمان است.

آرامش

امروزم شروع شد.اما باز هم با استرسي و پر دغدغه.
من چه اشباهي كردم.كجا را اشتباه رفتم .چه چيز را اشتباه برگزيدم كه انقدر سخت زندگي پراسترسي دارم. خسته ام......چرا زندگي تمام نمي شود.
كاش غلط املايي هاي زندگي ام قابل ويرايش بود.
اوضاع سياسي بسيار داغ داغ است.
تازه دارم حس مي كنم كه سيستم موجود از داخل رو به متلاشي شدن است .نمي دانم تغييرات به عمر من قد مي دهد.
زمان مي گذرد.
اما گاهي چه سريع . گاهي چه كند.
خدايا آرامش مي خواهم
دست نيافتي شده.
***************
دل تنگیهای آدمی راباد ترانه ای می خواند
رویاهایش راآسمان پر ستاره نادیده می گیرد
و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده اعتراف به عشقهای نهان و
شگفتیهای بر زبان نیامده در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت توومن

چند بار امید بستی
و دام بر نهادی تا دستی یاری دهنده
کلامی مهر آمیز
نوازشی یا گوشی شنوا به چنگ آری ؟
چند باردامت را تهی یافتی؟
از پای منشین آماده شو که دیگر بار و دیگر باردام باز گستری

براي تو و خويش
چشماني آرزو مي كنم
كه چراغ ها و نشانه ها را
در ظلمت مان ببيند
گوشي
كه صداها و شناسه ها را
در بيهوشي مان بشنود
براي تو و خويش ، روحي
كه اين همه را در خود گيرد و بپذيرد
و زباني
كه در صداقت خود
ما را از خاموشي خويش
بيرون كشد
و بگذارد
از آن چيزها كه در بندمان كشيده است
سخن بگوييم

از بخت یاری ماست
شایدکه آنچه می خواهیم یا بدست نمی آید یا از دست می گریزد

پیش از آن که به تنهایی خود پناه برم
از دیگران شکوه آغاز می کنم
فریاد میکشم که ترکم گفته اند
چرا از خود نمی پرسم کسی را دارم که احساسم را
اندیشه و رویایم را
زندگی ا م را
با او قسمت کنم
آغاز جدا سری شاید از دیگران نبود

به تو نگاه میکنم
و می دانم
تو تنها نیازمند یک نگاهي
تا به تو دل دهد
آسوده خاطرت کند
بگشایدت
تا به در آیی .
پرواز اعتماد رابا يكديگر تجربه كنيم وگر نه
مي شكنيم بال هاي دوستي مان را ...

از تنهايي مگريز
به تنهایی مگریز
گهگاهی
آن را بجوی و
تحمل کن
و به آرامش خاطر
مجالی ده

اميد

زمان سريع در حال گذر است و ماه تير در حال اتمام .
همه چيز به ظاهر آرام است.
روز و شب هاي آشفته اي را سپري مي كنم .نگراني هايم روز به روز در حال افزايش است.
گاهي اوقات طمع پول چقدر آدمها را عوض مي كند.
هميشه فكر مي كنم كه زندگي مي كنم براي اينكه كار كنم اما شايد كار مي كنم كه زندگي كنم.نمي دانم
كمي خسته ام.حوصله آينده را ندارم.
يعني آينده خيلي درخشان است.يا شايد هم تاريك.
انتظار معجزه ندارم .و البته انتظار هيچ چيزرا ندارم.
انتظار و اميدو.....در من مدت هاست كه كشته شده است.
بي انگيزه شدم.خيلي بي انگيزه.
شايد چون الان پايان روز كاريم هست و من خسته ام انقدر دردناك مي نويسم اما شايد فردا صبح هم همين را اعلام كنم