عافيت طلبي ،
در كوي و برزن خاك،
خاك را بر مي پراكند
برموي و روي
اي دوست!
چونان نهنگ آتشخوار
جان بر كف دست كن
و بر توفان سهمگين سياهي
خويشتن فروكوب
تا هزار خورشيدت از بن هر موي
بدمد،
با هزار باغ در منظر.